Pierwszy list do Kościoła w Koryncie: „Wszystko mi wolno” – ale nie wszystko mi służy. „Wszystko mi wolno” – ale nic nie powinno mieć nade mną władzy. Jestem wolna! Jestem niezależna finansowo, posiadam prawa obywatelskie. Robię, co chcę. I tak żyję wyłącznie dla siebie. Jedno do trzech pól wstecz. Kolejna reakcja: Masz na myśli głębszą wolność. Tak, tego mi brakuje, nie słucham wystarczająco swojego wewnętrznego głosu, nie ufam mu do końca, chcę coś osiągnąć, udaję przyjazną. Wyczuwam twoją wolność, Pawle! Jedno do trzech pól do przodu.