U bevindt zich in de woonkamer van de koning in de Markgraafstoren. Deze kamer maakte ooit deel uit van de privéverblijven van het koningspaar, ook wel bekend als het ‘koningsappartement’.
Op de ronde salontafel ligt een bijzonder boek. Het is het gastenboek van kasteel Hohenzollern. De eerste aantekening dateert van 3 oktober 1867. Deze is geschreven door koning Willem I van Pruisen ter gelegenheid van de inwijding van het derde kasteel.
Aan de rechterwand ziet u een portret van deze koning. Het toont Willem I kort nadat hij in 1861 de troon besteeg. Hij draagt de rode ceremoniële tuniek in combinatie met een galakostuum van het regiment Garde du Corps. Ook draagt hij de ketting van de Orde van de Zwarte Adelaar en het lint van de Engelse Orde van de Kousenband. Hij was al sinds 1814 Ridder in de Orde van de Kousenband.
Achter het gastenboek bevindt zich een kleurenfoto. Daarop is het huidige hoofd van het Huis Hohenzollern en eigenaar van het kasteel, Georg Friedrich, prins van Pruisen, te zien met zijn vrouw Sophie, prinses van Pruisen. De foto is genomen op hun trouwdag in 2011. Daarnaast hangen zwart-witfoto’s van zijn vader en zijn grootvader.
Tijdens zijn zeldzame verblijven op het kasteel gebruikte Wilhelm I de woonkamer niet alleen als woonruimte. Het was ook een studeer- en werkkamer. De persoonlijke voorwerpen op het bureau getuigen hiervan. Daar ligt bijvoorbeeld een klein boekje met bijbelverzen dat de koning en keizer altijd bij zich droeg. Ook het kleine tafelbelletje getuigt van zijn dagelijks leven; hij gebruikte het om zijn kamerheer te roepen.
De foto’s op het bureau tonen leden van zijn familie. En net als in elke studeerkamer en slaapkamer van Wilhelm mocht ook hier een portret van zijn moeder – koningin Luise van Pruisen – niet ontbreken.
Daarom is haar portret te zien boven de doorgang naar de slaapkamer. Het werd in 1802 geschilderd door de Franse schilderes Elisabeth Vigée-Lebrun. Luise was misschien wel de beroemdste Pruisische koningin. Geen enkele andere Pruisische vorst werd zo vereerd als zij. Ze maakte indruk op mensen met haar persoonlijkheid en schoonheid. En haar vroegtijdige dood in 1810 raakte veel mensen.
Ook haar zoon, Willem I, bleef zijn moeder, die jong stierf, zijn hele leven lang vereren. Eén herinnering uit het jaar 1806 maakte bijzonder diepe indruk op hem. Na de nederlaag van Pruisen in de Slag bij Jena en Auerstedt moest koningin Luise met haar kinderen naar Oost-Pruisen vluchten. Onderweg brak een wiel van de koets. De reis werd onderbroken. Luise en haar kinderen plukten korenbloemen in een veld en vlechtten er kransen van. Wilhelm is dat moment nooit vergeten. Later werd de korenbloem zijn favoriete bloem.
Als je nu naar het tafeltje bij het raam kijkt, zul je deze herinnering herontdekken. De korenbloem is daar als decoratief motief op de glazen kan afgebeeld. Op deze manier verbindt deze kamer op een rustige en bijna tastbare manier politieke geschiedenis, familieherinneringen en zeer persoonlijke sporen van de koning.